نشانی برازنده یک اثر ارزشمند

در مورد ملیله تعاریف مختلفی ارائه شده است که به معنی ریشه‌های تاب داده و پیچیده از زر و سیم است و به علت شباهتی که از لحاظ مواد سازنده و هم از لحاظ ظرافت به کار رفته در آن با ملیله دوزی دارد به این نام معروف گشته و این نام را از ملیله دوزی به عاریت گرفته است. پس شاید بی ربط نباشد که هنر ملیله سازی مهجور مانده و تعداد کمی این را می‌شناسند.
ملیله تلفیقی از هنر و حوصله است که با استفاده از مفتول‌های باریک طلا و نقره به ساخت آثار زیبا و هنرمندانه منجر می‌شود.
از جواهربازار 

برادران خانی که از دیرباز در صنعت صنایع دستی فعالیت داشتند برای توسعه کسب و کار خود و همچنین تهیه بسته بندی برای محصولات خود برای صادرات به کشورهای حاشیه خلیج فارس، نیازمند طراحی لوگو و طراحی بسته بندی مطابق با کسب و کار و همچنین کشورهای مقصد صادرات بودند.

قدمت این هنر ارزشمند در ایران به روایت اکثر محققان متعلق به سال‌های ۵۵۰ تا ۳۳۰ ق. م است که طی سال‌های یاد شده به سبب رواج استفاده از ظروف گران قیمت از سوی طبقات ثروتمند، صنعتگران اما فلز کار، به ویژه زرگران و نقره کاران، تمامی توجه خود را به زیباتر ساختن ظروف معطوف داشتند و به فرآورده‌های مصرفی حالتی زینتی داده اند. در دوره هخامنشیان ، کاربرد مفتول‌های نازک و فرم دهی آن‌ها را بر روی یک فلز دیگر می‌توان مشاهده کرد اما در دوره اشکانی آثار زیبایی بر جامانده که بسیار شبیه به ملیله امروزی است و حالت شبکه ای به خود پیدا کرده است.
از جواهربازار 

طراحی بسته بندی محصولات

در ابتدا و برای انتخاب رنگ اصلی لوگو با توجه به مواد بکار رفته در ساخت ملیله که معمولاً نقره و مس می باشد از دو رنگ نقره ای و مسی استفاده شد. در ادامه و با توجه به جلوه بی نظیر محصولات ملیله کاری و برای نمایش هرچه بیشتر این زیبایی، پیشنهاد استفاده از رنگ تیره مشکی برای بکگراند لوگو و همچنین پس زمینه طراحی بسته بندی محصولات داده شد که مورد استقبال صاحبان کسب وکار قرارگرفت.

همچنین با توجه به هدف توسعه کسب و کار که صادرات بود. لوگو در دو فرم تمام انگلیسی و فارسی انگلیسی فارسی-انگلیسی برای بازار داخل ایران، طراحی شد.

در ادامه و برای محصولات با اندازه های گوناگون، بسته های مختلفی طراحی شد.

در طراحی بسته ها سعی شده است حس هنر و اصالت به همراه رنگبندی انتخاب شده در نشان و نام نوشته، القا شود.